سندس شاعري هڪ ڊگرا پرڻڍ ۽ ۽ اهم ادبي خيال . اها ۾ ڳڻتي خطو جي ثقافت جو عڪس ظاهر آهي. اها ڪلام ۾ خاص ٻولي ۽ هڪ تاثر جو واهن آهي، جيڪو سنڌي ۽ ڏسڻيون خيال جو ۽ انهن ميڙ لکيو ٿو.
سنڌي شاعريءَ ۾ رومانسيزم
سندھي شِعري۾ رومانسيزم جو اثر واضح آهي. اديب ن جي نفس ۾ پيار جا جذبات اظهار ٿي چڪا آهن. خاص ڪري ٻئرسن ۾ عاشقانه شاعري ٽِڪرا آهي، جتي حوالي ن کي پيش ڪرڻ لاءِ استعمال ڪيو وڃي ٿو ۽ ٻڌڻ لاءِ تمام ڀرپور طرز استعمال ٿئي ٿي. سنڌي شاعري ۾ رومانسيزم تمام اهم ڪردار ادا ڪري ٿو.
سنڌي شاعري: جديد روينديون
Sindhi شاعري ۾ معذبي روينديون آئيون ٿيڻ جا علامت ڏسڻي ۾ اچي ٿو. ڪلايم پنهنجي خاص تجربن کي نوان انداز ۾ لفظن ۾ لکڻ شروع ڪيو آهي. خيالات ڪلام ۾ اجتماعي مسئلن جي مرڪزيت جي ذات ڪئي پئي وڃي. ٿڳ طور، جديد شاعري ڍنڱن جي وسيلن ۾ تبديل ۾ مخصوص ڪري رهي آهي ۽ اهو حيثيت ڏسي سگهڻ website ٿو.
سيد موئين ۽ کينر جا کلام
سيد موئين 1907-1951 هڪ نامور فني شخصيت هئا Sindhi شهري دنيا ۾. سندس اشعار ۾ روحانيت ۽ بيان ڪرڻي پيغام ڏيکارڻي ٿو. ان شاعري ۾ هڪ بغاوت جي جگھ ظاهر ٿئي ٿو . ان جا شاعري سنڌو جي ثقافت ۽ عام ۽ آدميت جي قدرن جي ڏاڍي آهن ۽ ڄاڻڻي ڏيکاريندا آهن
ڀاڳوڙي سنڌي شاعريءَ جا گيت
ڀاڳوڙي خوشحالي سنڌي اشعار جا ترانا هڪ جداڳانه ادبي ورثو آهن. هي شاعريءَ ۾ پيار ، ۽ ته شهامت جا جذبا ملي ٿا. انهن شاعريون جا گيت سنڌ جي ماڻڪن جي دلن ۾ گہرے اثر ڇڏيا آهن ۽ نسلن لاءِ هڪ ته روشن هدايت آهن.
سنڌي شاعري: زنان جي ڪونج
سنڌي شاعري ۾، عورت جو تصور جدا آهي. ڏسڻ ۾ عورت کي زندگيءਂ جي جڳمڳڻي طور ڪويو ويندو آهي، پر ڪي شاعراڻي ۽ جي درد کي به لفظن ۾ لکڻ تي ٻڌل آهن. گھڻا شاعرا عورت جا حسن تصوير پڌرا ڪن ٿا، ان سان ڳنڍيندڙ ٻيو خيال پيدا ڪن ٿا، جيڪي قيمتي هوندا آهن. عورت جي حيثيت ۽ انساني جذبا شاعري ۾ ڏسڻ ٿو ٿا، جيڪي سنڌي شاعري جا بنياد آهن.